Alentejo
Aqueduto da Amoreira
Klik op foto voor vergroting
In dit gebied van heuvels en laagland, met zijn enorme vlakten, wordt het beeld bepaald door koren- en wijnvelden, bossen van kurkeiken of olijfbomen. Als de zon op zijn hoogste punt staat, verdort de aarde, drogen de bronnen uit en valt er een doodse stilte over de weinige Alentejo dorpen. Slechts enkele mannen schuilen in de dunne schaduwstrook van een huis. De traditionele beroepen van deze streek zijn: landarbeider, wijnboer, kurkontschorsers, olijvenplukker en varkenshoeder. Vroeger was Alentejo het gebied van de grootgrondbezitters en de dagarbeiders. Nu is de landbouw naar EU-normen hervormd, maar de tegenstellingen zijn gebleven en de armoede is overal aanwezig. Nog steeds verzamelen de mannen zich op het centrale stadsplein, waar vroeger de sterkste uitgekozen werden voor de oogst. Slecht betaald, voor één dag, van zonsopgang tot zonsondergang. Geen wonder dat de Anjerrevolutie haar grootste aanhang had in dit gebied. In 1974 weden de latifundários onteigend, coöperatieven namen zonder al te veel hoop de grond over, en 20jaar later had de regering al een groot deel van de eigendommen aan de vroegere bezitters teruggegeven. Vele Alentejos ontvluchtten ontmoedigd het harde bestaan, de hoge wekloosheid en het extreme klimaat. De Alentejo kent geen massatoerisme. Als u Évora, de mooiste stad in de verre omtrek, achter u laat, wachten u tussen de korenvelden en berggeiten geen grote bezienswaardigheden. De grote belevenissen van de Alentejo zijn van intieme aard, niet opdringerig.